In 1858 werd de spoorlijn tussen Parijs en Mulhouse aangelegd; dit gaf Langres de mogelijkheid om een station te bouwen. Door de topografie van de streek, was men verplicht het station buiten de stad in de Marne-vallei te bouwen. Men moest daarna bijna 30 jaar wachten, voordat er een tandradspoor werd gemaakt, dat het station met de stad verbond. Als eerste trein van dit type in Frankrijk, overbrugde de “Crémaillère” een hoogteverschil van 132 meter over een afstand van 1447 meter spoor; de helling bereikte een hoek van 17% ter hoogte van het viaduct. De locomotief op stoomkracht, die twee of drie wagons trok, legde de afstand in 10 minuten af. De lijn werd in 1935 geëlektrificeerd en een geautomatiseerd voertuig (nog steeds ter plaatse) verving de oude voertuigen. De stadsontwikkelingen aan de zuidkant van de stad en het verouderde materieel waren de oorzaak van het beëindigen van de “Crémaillère” in februari 1971.
3 - Het oude klooster van de orde van de Annonciades Historisch monument 1684 en 1704
De zusterorde van de Annonciades, toegewijd aan goddelijke contemplatie, was aanwezig in Langres van 1623 tot 1984. Naast kuisheid, armoede en gehoorzaamheid leefden deze zusters in opsluiting en afzondering van de wereld. Nadat ze eerst in een woning in de directe omgeving verbleven, kocht de congregatie, in 1624, het huis van Jean Girault, jonkheer van Croy. Dit perceel, aangevuld met latere aankopen, gaf de congregatie de mogelijkheid om een grotere kapel te bouwen in 1684. De bouw van het eigenlijke klooster werd gestart in 1704. De soberheid van het geheel weerspiegelt zonder twijfel de strengheid en de teruggetrokkenheid van de zusters “Annonciades”
18 - Hospitaal de la Charité (van de liefdadigheid) Historisch monument 1774
Als reactie op de pestepidemieën, sticht bisschop Sébastien Zamet in 1638 de orde van de Charité om de arme zieken te verplegen. De nieuwe organisatie krijgt een hospitaal in beheer, bestaande uit verschillende panden, die al op deze plek aanwezig waren. Na een brand in 1770 werd het mogelijk een functioneler gebouw te ontwerpen. Gemaakt naar het ontwerp van de architect van de Champagne Nicolas Durant, werd het hospitaal gebouwd met twee paviljoens en een centraal gelegen kapel voorzien van twee zijvleugels. De beide vleugels waren voor de zieken, terwijl in de beide paviljoens de zalen voor revalidatie, de apotheek en een operatiezaal waren opgenomen. Het monumentale en symmetrische gebouwencomplex is gelegen aan een afgesloten voorhof. De centraal gelegen ronde kapel is van hoogwaardige neoklassieke stijl. De beeldhouwwerken van Antoine Besançon uit Langres benadrukken de bestemming van de plek. Op het fronton van de kapel is een afbeelding van de Charité die de weeskinderen ontvangt, terwijl op de zuilen naast de toegang afbeeldingen van de geneeskunde (pols opnemen) en de chirurgie (oogoperatie) zichtbaar zijn.
22 - Stadspaleis Simonet-d’Isômes Einde van de 17e of begin 18e eeuw
Dit stadspaleis is waarschijnlijk gemaakt, nadat Claude Simonet, heer van Isômes in 1705 het perceel verwierf. Er is een principiële scheiding gemaakt tussen het woongebouw en de keukens en stallen, die in de bijgebouwen zijn ondergebracht. De façade van dit in carrévorm gebouwde pand is voorzien van een uitspringend deel in het midden, waarvan de stenen op de begane grond gehouwen zijn (pierres de taille of bossages). Het centrale deel van de etage was voor de privé-appartementen; deze façade is voorzien van grotere raampartijen en geweldige kolommen, die een verbinding tussen de etages vormen. Hoewel beschadigd, kan men op het fronton nog een wapenschild geflankeerd door twee personen bewonderen. Al deze decoraties, alsook het dak in piramidevorm, zijn de kenmerken van een pand van klasse en kwaliteit.
29 - Renaissancehuis (Rue Barbier d’Aucourt) Circa 1544
De zorg die is besteed aan de constructie evenals aan het discrete decor, staat voor de kwaliteit van dit huis, daterend volgens de inscriptie boven de eerste etage uit 1544. Hoewel gebouwd midden in de renaissance, werd er toch een typisch middeleeuwse vormgeving aan de façade gegeven: de etages boven elkaar hebben een beperkte breedte, terwijl de puntgevel zich duidelijk aftekent tegen de hemel (het merendeel van de façades van dit type werden ontdaan van het bovengedeelte). Evenals de ontvangsthal is de eerste etage voornaam vanwege zijn grote ramen, afgebakend met steunbanden en een stenen spuwer voor het regenwater. Oorspronkelijk stelde het reliëf, boven de eerste etage, een wapenschild voor; later werd dit vervangen door een voorstelling van een klein antiek gebouw, een tempel.
39 - Stadspoort Longe-Porte (Langepoort) Historisch monument 1e eeuw voor Christus. Veranderd in 1851
Tot aan het midden van de 19e eeuw was de Gallo-Romeinse boog, die de zuidelijke grens van de stad aangaf, nog zichtbaar. Tot stadspoort veranderd, nadat deze in de vestingmuur was opgenomen aan het eind van de 3e eeuw, dankt dit bouwwerk zijn naam aan zijn lengte, maar ook aan een legendarische koning met de bijnaam “Longo” (de lange) wiens afbeelding zich in een nis aan de stadskant bevond. Rond 1538 werd een schietgat aangebracht aan de voorkant van de poort om op die manier frontale aanvallen af te slaan en om geschut op te stellen ter verdediging van de noordzijde van de vesting. Ontworpen als een soort geschutssluis in een zigzagvorm, werd dit bouwwerk, de eerste in zijn soort, voorzien van een ophaalbrug. En in 1619 werd, om het geheel af te maken, een nieuw wachthuis geïnstalleerd. In 1851 verwijderde de militaire genie alle antieke vestingwerken, verlaagde de borstwering van het schietgat en installeerde een nieuwe ophaalbrug, waarvan de raderen nog zichtbaar zijn.
43 - De toren “Piquante” Historisch monument Circa 1565
Deze toren dankt zijn ongewone naam aan zijn veelhoekige vorm: de eerste die werd gebouwd in Langres. Ontworpen tijdens de religieuze oorlog ter vervanging van een middeleeuwse toren, was deze toren buitengewoon revolutionair; de artillerietorens -zoals de toren de Saint-Ferieux- zijn vanaf die tijd te duur ten opzichte van hun doeltreffendheid. Rond 1530 werd door Italiaanse ingenieurs de zeshoekige toren ontworpen, die gevuld met leem en aarde economischer waren en beter de schokken van kogels konden opvangen. Door de afwezigheid van gewelfde ruimtes, die te kwetsbaar werden ten opzichte van de gebruikte artillerie, werden de kanonnen in de open lucht op de terrassen geplaatst, die speciaal daarvoor werden gebouwd. In 1850 restaureerde de militaire genie de toren “échauguette” om zodoende de onderkant van de vesting te kunnen bewaken.
47 - De Sain-Jean of Sain-Gengoulph-toren Historisch monument circa 1538. Gewijzigd in 1883
Uit dezelfde tijd als het schietgat “Longe-Porte”, dankt deze toren zijn naam aan de priorij van Saint-Gengoulph, die nu niet meer bestaat. Geplaatst op een uitloper van een rots, is het de laatste artillerietoren, die in Langres werd gebouwd. Zijn opbouw is eenvoudiger dan die van zijn voorgangers: zijn enige gewelfde ruimte, voorzien van twee schietgaten aan de zijkant, is beschermd door een afweermuur van 7,5 meter dikte. In 1883 werd op het terras een duiventoren, in neo-middeleeuwse stijl, gemaakt. De duiven waren in staat om op discrete manier een afstand van 100 kilometer af te leggen in 80 minuten. Tot aan de eerste wereldoorlog werden ze gebruikt om boodschappen te versturen.
Office de Tourisme du Pays de Langres - BP16 - 52201 Langres cedex - Tél : 03 25 87 67 67 - Fax : 03 25 87 73 33
